“սերս գաղտնի թող մնա” կամ “ինչու եմ ես դժբախտ եղել իմ հարսանիքի օրը” հատուկ նշանակության օպերացիան

Ես Շերլոկ Խոմսն եմ կամ էլ Դոտկոր Վաթսոնը, չէ Ագաթա Քրիստին, ուֆ դա կա չունի, այն, ինչ ես Ձեզ հիմա կպատմեմ, ավելի հետաքրքիր է: Մեր բաժինը միավորվեց մեկ այլ բաժնի հետ, ու մենք տեղափոխվեցինք իրանց սենյակ: Դե մի խումբ աղջիկներ, տղաներ, ազապ ու ամուսնացած կոլեգաներ: Իմ կողքին նստող աղջիկը` Աննան , շատ հաճախ նամակ էր գրում ներքին մեյլով ու հա ժպտում, նստած տեղը խունջիկ մունջիկ գալիս, ամբողջ օրը դիետայից խոսում, հա նիհարում, հա ավելի ու ավելի կարճ յուբկաներ հագնում, բայց մի տարվա մեջ ոչ մի բառ ամուսնու մասին, մենակ մի օր, երբ նայում էր իմ հարսանեկան նկարները, ասեց` ես ոչ մի վառ հիշողություն չունեմ այդ օրվանից…

Մեր տղաները շատ քիչ են շփվում, ամեն մեկը իրա գործերով, իրա թղթերով, իրա կլիենտներով, բայց դե իրանցից մեկը շատ հաճախ դուրս էր գալիս սենյակից ու եթե հաշվի առնենք, որ ինքը չէր ծխում, դա ինձ մոտ առաջացրեց հետաքրքրություն: Հետո ես նկատեցի, որ իմ կողքի աղջիկը` Աննան, նույնպես հաճախ է դուրս գալիս սենյակից ոոոոոոուււււ

Ավել

Advertisements

հայրս, թե մորս նախկին ամուսինը

Հայրիկիս ես չեմ ճանաչում, ավելի ճիշտ անուն ազգանունով գիտեմ, գիտեմ` ով է նա, որ ժամանակին մայրիկիս ամուսին է եղել, քան թե մեր հայրը, չեմ էլ ուզում տեսնել կամ լսել նրանից, ոչ նրա համար, որ նա մեզ թողել է կամ մայրիկիցս հեռացել է, դա չէ կարևորը, կարևորն այն է, որ նա մեզ թողնելուց հետո էլ մեզ հետ տեսնվել է միայն այն ժամանակ, երբ կարիք կար ձեռներիցս խլել այն բնակարանը, որտեղ մենք ապրում ենք:

Ավել

32 տարեկանում դժվար, թե ես ամուսնանամ

Ես լավ էի գիտակցում, որ 32 տարեկանում դժվար, թե ես ամուսնանամ, ես լավ հասկանում էի նաև օր մի քանի տարի հետո օրգանիզմս ֆիզիկապես չէր կարողանա տանել հղիությունը, համոզված էի, որ շրջապատս մեղադրելու է ինձ այդ քայլիս համար, բայց և լավ գիտեի, որ չեմ ուզում ծերությունս դիմավորել մենակ,  ուրախանալ եղբորս երեխաների հաջողություններով:

Ես ուզում էի գնալ ծնողական ժողովների, ուզում էի մանկապարտեզի հանդեսների համար շորեր կարել, ուզում էի գումար հետ գցել` սեփական երեխայիս կրթություն տալու համար, ես ունեի երազանք, որ առավոտյան ինչ-որ մեկի համար վաղ արթնանայի ու թեյ տաքացնեի, ես ուզում էի նույնիսկ զգալ այն ցավը, երբ սեփական զավակդ քեզ չի հասկանում: Ես ուզում էի 9 ամիս սրտի թրթիռով սպասել բալիկիս լույս աշխարհ գալուն, հագնեի հղիի շորիկներ, ուզում էի, որ ինձ հերթերում զիջեին միայն նրա համար, որ ես հղի եմ…

Ավել