“սերս գաղտնի թող մնա” կամ “ինչու եմ ես դժբախտ եղել իմ հարսանիքի օրը” հատուկ նշանակության օպերացիան

Ես Շերլոկ Խոմսն եմ կամ էլ Դոտկոր Վաթսոնը, չէ Ագաթա Քրիստին, ուֆ դա կա չունի, այն, ինչ ես Ձեզ հիմա կպատմեմ, ավելի հետաքրքիր է: Մեր բաժինը միավորվեց մեկ այլ բաժնի հետ, ու մենք տեղափոխվեցինք իրանց սենյակ: Դե մի խումբ աղջիկներ, տղաներ, ազապ ու ամուսնացած կոլեգաներ: Իմ կողքին նստող աղջիկը` Աննան , շատ հաճախ նամակ էր գրում ներքին մեյլով ու հա ժպտում, նստած տեղը խունջիկ մունջիկ գալիս, ամբողջ օրը դիետայից խոսում, հա նիհարում, հա ավելի ու ավելի կարճ յուբկաներ հագնում, բայց մի տարվա մեջ ոչ մի բառ ամուսնու մասին, մենակ մի օր, երբ նայում էր իմ հարսանեկան նկարները, ասեց` ես ոչ մի վառ հիշողություն չունեմ այդ օրվանից…

Մեր տղաները շատ քիչ են շփվում, ամեն մեկը իրա գործերով, իրա թղթերով, իրա կլիենտներով, բայց դե իրանցից մեկը շատ հաճախ դուրս էր գալիս սենյակից ու եթե հաշվի առնենք, որ ինքը չէր ծխում, դա ինձ մոտ առաջացրեց հետաքրքրություն: Հետո ես նկատեցի, որ իմ կողքի աղջիկը` Աննան, նույնպես հաճախ է դուրս գալիս սենյակից ոոոոոոուււււ

Ավել

Advertisements